وای بر من گر تو آن گم کرده ام باشی! که بس دور است بین ما...

دلتنگی

saghi — Mon, 12 Mar 2012 09:28:35 GMT

چقدر الان بهت احتیاج دارم . پناهگاه همه تنهایی و ترسهام بودی . وقت تنهایی وقت دلتنگی وقتی هراس هام آغوش مهربون و حامی تو بود که پناهم میداد و اونقدر وسیع و گسترده بود که وقتی سرم را توی سینه ات فشار میدادم و بغلم میکردی انگار از چشم همه دنیا پنهان میشدم ...

امن ترین جای دنیا ...

چرا؟...

چرا همه زندگی من شد چرا های بی جواب؟!!!

هر روز با اتوبوس از جلو دفتر مهندسی که اولین قول و قرارهامون را اونجا گذاشتیم رد میشم و تازه اینروزهاست که با تأنی نگاهش میکنم و با خودم میگویم چه گفتیم و چه شد ...

دلم برات تنگه برای پناهگاه بودنت برای امنیتی که در کنارت داشتم

چرا همه چیز را آوار کردی روی سرم ...

چرا دیگران همیشه برات مهمتر بودند

چرا

آآآآآآآآآآخ مادربزرگ

saghi — Mon, 18 Apr 2011 07:56:30 GMT

گم کرده ام در این هیاهوی شهر

آن نظربند سبز را

که در کودکی بسته بودی به بازوی من

در اولین حمله ناگهانی تاتار عشق

خمره دلم بر ایوان سنگ و سنگ شکست...

دستم به دست دوست ماند

پایم به پای راه رفت

دلم ...

دلم اما در این میانه کجاست؟...

من چشم خورده ام

من تکه تکه از دست رفته ام

در روز روز زندگانی ام

مادر بزرگ دلم برای دعاهایت سخت تنگ میشود گاهی چنان که به زبان و کلام نمی آید .

مادر بزرگ آنجا که هستی اکنون

آیا پاسخ سوالات بی جواب را میدانی؟

چرا هیچ کدام از دعاهایت اجابت نشد و هنوز هم دل من سودا زده ایست در بیابان پریشانی....

بیا ره توشه برداریم

saghi — Wed, 30 Mar 2011 07:11:55 GMT

حرف در درونم می جوشد و برلبم آوای سکوت است ...

هیچ ردی از آنکه گمش کرده ام پیدا نیست ، هیچ راهی به سوی آبادی از این بیقوله تاریک از این گلخن بدبو ، از این ناکجای ناآباد ... پیدا نیست...

به هر راه که میروم سنگ است بر پایم

خداااااااااایا

من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که می بینم بد آهنگ است

همره من

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بگذاریم

قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم
                                        ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ؟
بسان رَهنوردانی که در افسانه‌ها گویند
                                                  گرفته کولبارِ زاد ره بر دوش
فشرده چوبدست خیزران در مشت
                                                  گهی پر گوی و گه خاموش
در آن مهگون فضای خلوت افسانگیشان راه می پویند

ما هم راه خود را می کنیم آغاز

سه ره پیداست،
نوشته بر سر هر یک به سنگ اَندر حدیثی کَش نمی‌خوانی بر آن دیگر

نخستین: راهِ نوش و راحت و شادی
به ننگ آغشته، اما رو به شهر و باغ و آبادی

دودیگر: راه نیمَش ننگ، نیمَش نام
اگر سر بر کنی غوغا، و گر دم در کشی آرام

سه دیگر: راه بی برگشت، بی فرجام

من اینجا بس دلم تنگ است
                                     و هر سازی که می بینم بد آهنگ است
بیا ره توشه برداریم
                                     قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ؟
                                                تو دانی کاین سفر هرگز به سوی آسمانها نیست
سوی بهرام، این جاوید خون آشام
                                          سوی ناهید، این بد بیوه گرگ قحبه‌ی بی‌غم
که می‌زد جام شومش را به جام «حافظ» و «خیام»
و    می‌رقصید دست افشان و پاکوبان بسان دختر کولی
و کنون می‌زند با ساغرِ «مَک‌نیس» یا «نیما»
                                           و فردا نیز خواهد زد به جام هر که بعد از ما
سوی اینها و آنها نیست

به سوی پهندشت بی‌خداوندی‌ست
                                                 که با هر جنبش نبضم
هزاران اخترش پژمرده و پر پر به خاک افتند
                                                 بهِل کاین آسمان پاک
چرا گاهِ کسانی چون مسیح و دیگران باشد
                                            که زشتانی چو من هرگز ندانند و ندانستند کآن خوبان
پدرْشان کیست؟                      و یا سود و ثمرْشان چیست؟

بیا ره توشه برداریم
                                       قدم در راه بگذاریم
به سوی سرزمینهایی که دیدارش
                                       بسان شعله‌ی آتش
دواند در رگم خون نشیط زنده‌ی بیدار
                                       نه این خونی که دارم، پیر و سرد و تیره و بیمار
چو کرم نیمه جانی بی سر و بی دم
                                         که از دهلیز نقب آسای زهر اندود رگهایم
کشاند خویشتن را، همچو مستان دست بر دیوار
                                         به سوی قلب من، این غرفه‌ی با پرده های تار
و می پرسد، صدایش ناله ای بی نور
«کسی اینجاست؟
هَلا! من با شمایم ، های!... می پرسم کسی اینجاست؟
کسی اینجا پیام آورد؟
نگاهی، یا که لبخندی؟
فشار گرم دست دوست مانندی؟»

و می‌بیند صدایی نیست، نور آشنایی نیست، حتی از نگاه
مرده‌ای هم رد پایی نیست
صدایی نیست الا پِت پِت رنجور شمعی در جوار مرگ
مَلول و با سحر نزدیک و دستش گرمِ کار مرگ

بیا بیا ره توشه برداریم

شب‌های هجر را گذراندیم و زنده‌ایم - ما را به سخت‌جانی خود این گمان نبود.

saghi — Wed, 09 Mar 2011 09:39:28 GMT

چند ماه پیش با یکی از آشناهای قدیمی راجع به یک دوست یا بهتر بگم یک عشق مشترک!!! یک درد مشترک حرف میزدم . می گفت نمیدونم ، مطمئن نیستم می تونم نبودنش را تحمل کنم ؟

این جمله در سرم زنگ میزد و تکرار میشد .

شب‌های هجر را گذراندیم و زنده‌ایم / ما را به سخت‌جانی خود این گمان نبود.

بهش گفتم زندگیم اونقدر زیر و بالا شده که... دیگه از هیچ چیز نمیترسم.

گفتم من از بزرگترین بحران زندگیم گذشتم و هنوز زنده ام نفس می کشم و زندگی میکنم برای شرف و آبرو و فرهنگ و خیلی چیزهای دیگه مبارزه میکنم و دغدغه ی مسائلی را دارم که شاید برای دیگران اصلا مهم نباشه.

از آتش خانمان سوز و ویرانگر عشق گذشته شعله های کوچکی باقی مانده که گاهی سرکشی می کنند اما بی ازارند .

چیزی که هست مرا به چنین سرنوشتی هیچ گمان نبود!!!!!!!!!!!!!

توی باورهای من ، رویاهای من ، بازی های من زندگی جور دیگری می گذشت . از حسرت و هجران بیزار بودم و هجران بلای ما شد.

خیلی سخته که بخوای حرفت دلت را انطور که هست به کسی که نمی خواد حقیقت را بشنوه بگی .

خیلی سخته که همه دار و ندارتو بذاری و بعد بهت بگن نارو زدی ، نامردی

خیلی سخته که دوست داشته باشی اما بگذاری و بگذری

خیلی سخته ...

خیلی سخته به خاطر دیگران پا روی دلت بذاری و متهم هم بشی

خیلی سخته کسی یا چیزی را بخوای که سهم تو نیست اما...

خدایا ! کی صدای منو میشنوی؟!

چند توصیه روانشناسی ویژه خانمها

saghi — Wed, 23 Feb 2011 05:43:09 GMT

·         وقتی مردی شما را بخواهد، هیچ چیز نمی تواند جلوی او را بگیرد.

·         اگر شما را نخواهد، هیچ چیز نمی تواند نگهش دارد.

·         دست از بهانه گیری برای یک مرد و رفتار او بردارید.

·         هیچوقت خودتان را برای رابطه ای که ارزشش را ندارد تغییر ندهید.

·         رفتار آرامتر همیشه بهتر است.

·         قبل از اینکه بفهمید واقعاً چه چیز خوشحالتان می کند، با کسی ارتباط
برقرار نکنید.

·         اگر رابطه تان به این خاطر که مردتان آنطور که لیاقتش را دارید، با
شما رفتار نمی کند، به اتمام رسید، هیچوقت سعی نکنید که با هم دو دوست معمولی
باشید. یک دوست با دوست خود بدرفتاری نمی کند.

·         پاگیر نشوید. اگر فکر می کنید که شما را در حالت تعلیق نگه داشته
است، مطمئن باشید که حتماً اینکار را کرده است..

·         هیچوقت به خاطر اینکه فکر می کنید گذر زمان ممکن است اوضاع را بهتر
کند، در یک رابطه نمانید. ممکن است یکسال بعد به خاطر اینکار از خودتان عصبانی
شوید، چون اوضاع هیچ تغییری نکرده است.

·         تنها کسی که در رابطه می توانید کنترلش کنید، خودتان هستید.

·         برای رفتاری که با شما دارد، حد و مرز بگذارید.

·         اگر چیزی ناراحتتان می کند، حتماً با او درمیان بگذارید.

·         هیچوقت اجازه ندهید، طرفتان همه چیزتان را بداند. ممکن است بعدها بر
ضد شما از آن استفاده کند.

·         شما نمی توانید رفتار هیچ مردی را تغییر دهید. تغییر از درون ناشی می
شود.

·         هیچوقت نگذارید احساس کند او از شما مهمتر است...حتی اگر تحصیلات یا
شغل بهتری نسبت به شما داشته باشد. او را به یک بت تبدیل نکنید.

·         او یک مرد است، نه چیزی بیشتر، و نه کمتر.

·         اجازه ندهید مردی هویت و وجود شما را توصیف کند.

·         هیچوقت مرد کس دیگری را هم قرض نگیرید. اگر به کس دیگری خیانت کرد،
مطمئن باشید که به شما هم خیانت خواهد کرد.

·         مردها طوری با شما رفتار می کنند که خودتان اجازه می دهید رفتار
کنند.

·         همه مردها بد نیستند.

·         نباید فقط شما همیشه انعطاف از خودتان نشان دهید...هر مصالحه ای دو
جانبه است.

·         بین از دست رفتن یک رابطه و شروع یک رابطه جدید، به زمانی برای ترمیم
و التیام نیاز دارید....قبل از شروع کردن یک رابطه تازه، مسائل قبلیتان را باید
به کل فراموش کنید.

·         هیچوقت نباید دنبال کسی باشید که مکمل شما باشد. یک رابطه از دو فرد
کامل تشکیل می شود. دنبال کسی باشید که مشابهتان باشد نه مکملتان.

·         شروع رابطه و قرار ملاقات با اشخاص مختلف جهت یافتن بهترین فرد خوب
است.. نیازی نیست که با هر کس که دوست می شوید همان فرد موردنظر شما برای
ازدواج باشد.

·         کاری کنید که بعضی وقت ها دلش برایتان تنگ شود. وقتی مردی همیشه
بداند که کجا هستید و همیشه در دسترسش باشید، کم کم نادیده تان می گیرد.

·         هیچوقت به مردی که همه آن چیزهایی که از رابطه می خواهید را به شما
نمی دهد، به طور کامل متعهد نشوید.

این مطالب را برای بقیه خانم ها هم مطرح کنید.

بااینکار لبخند به لبان بعضی ها می آید، بعضی ها را درمورد انتخابشان به فکر
می افتند و خیلی های دیگر هم آماده میشوند

می گویند یک دقیقه طول می کشد که یک فرد خاص را پیدا کنید، یک ساعت طول می کشد
که او را تحسین کنید، یک روز تا دوستش بدارید و یک عمر تا فراموشش کنید.

خیلی تلخه که این یک عمر فراموش کردن دامن گیرتون بشه . از من بپرسید تجربه اش را دارم .

آرزو میکنم چند سال زودتر این چیزها را میدونستم ...

یک کم فان

saghi — Mon, 07 Feb 2011 08:30:07 GMT

لطفاً قبل از شروع به خواندن بلاگ , از هویت واقعی خودتون مطمئن بشین

این روزا هیشکی بچه ء پدر و مادر ِ واقعی ِ خودش نیست

شما چطور ؟

من از پشت همین تریبون , اعلام میکنم , اگه من بچه ء پدر و مادر خودم نیستم , اصلاً مهم نیست

نیستم که نیستم

شما هم نیستی

ندیدی مگه ... تو هر فیلم و سریالی که پخش میشه , میانگین , 2 نفر هستن که دنبال پدر مادر واقعی خودشون میگردن

از وقتی ما چشمامون رو باز کردیم , هاچ زنبور عسل دنبال مادرش میگشت ...ا

مارکو دنبال ِ مادرش میگشت , پل کوچولو دنبال ِ مادرش میگشت

الیور توئیست دنبال ِ مادرش میگشت

پسر شجاع رو هم ولش میکردن حتماً دنبال ِ مادرش میگشت ( اون پشتش به مامان ِ خانوم کوچولو گرم بود البته )ا

مارکوپولو دنبال ِ پدرش میگشت

حنا دنبال ِ مادرش میگشت

کُنا , تو سرنتیپیتی دنبال پدر و مادرش میگشت

نِل و پدر بزرگش , دنبال پدر و مادرش میگشتن

پرین دنبال ِ پدر بزرگش میگشت

ای کی یو سان رو مادرش گذاشته بود سر ِ راه

جودی آبوت رو گذاشته بودن سر ِ راه

خلاصه به ندرت کسی سر راه ما اومد , که پدر و مادرش شرافتمندانه همراهش باشن

سریال های تلویزیون خودمونم که چه بدتر ... ا

فلذا , به همین مناسبت

من تحقیقات گسترده خودم رو برای یافتن والدینم آغاز کردم

جستجوی خانه به خانه ... ولی متاسفانه , تا به این لحظه , 90 % احتمال قریب به یقین هست که من فرزند خلف مامی و ددی خودم می باشم

اون 10 % هم آی دونت کِر ... چرا ؟ بیکاز که اگه اونا حال و روز ِ خوبی داشتن که منو نمیذاشتن سر ِ راه

واسه چی دنبالشون بگردم , که مجبور بشم تا آخر عمرم قسط بدم و چک های برگشتیشونو پاس کنم؟

روزی ٢ شیفت کار میکنم ... هنوز هشتم گرو نه ام ِ ! وای به روزی که بگندد نمک

مسلماً یه پورشه با پاپیون ِ قرمز بر نمیدارن بیارن سر ِ اولین قرار

پس من همین گوشه , به درد ِ خودم میمیرم

خاطره :

١ - پمپ بنزین - وسط ظهر یک روز گرم و کسل کننده:

- آقای پمپ بنزینی : پُر شه ؟؟؟؟

ما : نه آقا ... پُرش چیه ؟ پراید ِ !!!!!!!!

( یاه یاه یاه- باحال هااااااا ) !!!!!!!! ما خیلی با نمیکیم ! نه ؟

٢ - پمپ بنزین - روز آخر سال بنزین گیر نمیاد خر توخر شده اساسی ٣ تا جایگاه دیگه در این اطراف رو هوا تشریف دارن یکی شون برق نداره یکی بنزین آخری هم خرابس!!!

همه هجوم اوردن به این جایگاه و اساسی شلوغ شده یک بچه سوسول زرنگ بازی دراورد زد توی صف بعدش یک شبه انسان عصبانی از ١٠ متر اونطرف تر اومد سمت آقای پمپ بنزینی و با خشونت محض عربده زد:

ـ اووووووی مگه تو بوقی نمیبینی داره خارج از نوبت میاد تو جایگاه

آقای پمپ بنزینی با خونسردی محض در حالیکه بربر یارو را نگاه می کرد :

ـ نه دادا من ترمز دستی ام !!!!

پووووووووف منم خوش خنده

طرف یه جوری نگام کرد که انگار از خدا می خواست میتونست سر منو بکنه....

(بدون عنوان)

saghi — Sun, 09 Jan 2011 09:34:08 GMT

یه شب تو خواب وقت سحر

شهزاده ای زرین کمر

نشسته بر اسب سپید میومد از کوه و کمر

میرفت و آتش به دلم میزد نگاهش ...

کاشکی دلم رسوا بشه ٬ دریا بشه این دو چشم پرآبم

روزی که بختم وا بشه بی یار بشه اون که اومد به خوابم

شهزاده ی رویای من شاید تویی

اون کس که شب در خواب من آید تویی...تو

از خواب شیرین ناگه پریدم ٬ او را ندیدم دیگر کنارم به خدا

جانم رسیده از غصه بر لب ٬ هر روز و هر شب در انتظارم به خدا

کاشکی دلم رسوا بشه ٬ دریا بشه این دو چشم پرآبم

میرفت و آتش به دلم میزد نگاهش ...

نامهربانم!
سخت مرا در بر گرفته ایی، همچون هوا
نه کسی تو را می بیند
نه کسی صدایت را می شنود
فقط منم که حس می کنم عطر یادت را در تک تک یاخته های آکنده و دلتنگم...

باز هم دلتنگم مثل همیشه ، همیشه نبودن های تو...
تنها حرفی که می توانم بگویم این است که

قضاوت میان دل دلتنگ من و این آمدن و این رفتنت تنها با خدا ست

دیگر حتی نمی توانم از خدا بخواهم یکبار دیگر ببینمت وقتی می دانم دیگری در سر گرو مهر تو دارد

چه می توانم بگویم ؟ چه می توانم بخواهم ؟

راست است سهم من انگار از همه دنیا تنها حسرت شد ...

مهر تو ،‌ عشق تو آتشی شد که تا ابد بر دلم بماند
اینکه وانمود کنم که نیست و نمیبینمش بیهوده است ...
آتشی ست که زیر خاکستر تا ابد می ماند ...

افسوس

بشنو از دل

saghi — Sat, 27 Nov 2010 09:54:05 GMT

هر کس به دیگری زیانی برساند و یا ضربه ای به کسی بزند، بیشترین زیان را خود از آن خواهد دید،
چرا که هرکس در دادگاه عدل الهی در برابر اعمال ناروای خودش مسؤول است
به هر کاری که دست زدید، نیاز به خداوند و خدمت به مردم را در نظر داشته باشید،
زیرا این شیوه ی زندگی معجزه آفرینان است.

درستکارترین مردم جهان بیشترین احترام را بسوی خود جلب شده می بینند،
حتی اگر آماج بیشترین بدرفتاریها و بی حرمتیها قرار گیرند

تنها راه تغییر عادتها، تکرار رفتارهای تازه است برای آغاز هر تحول در خود،
ابتدا منبع تولید ترس و نفرت را در وجود خود شناسایی و ریشه کن کنید

از مهم ترین کارهایی که به عنوان یک آدم بزرگ می توانید انجام دهید،
اینست که گهگاه به شادمانی دوران کودکی برگردید
اگر مختارید که بین حق به جانب بودن و مهربانی یکی را انتخاب کنید،
مهربانی را انتخاب کنید.

انتخاب با توست، میتوانی بگوئی: صبح به خیر خدا جان،
یا بگوئی : خدا به خیر کنه، صبح شده.

به دل خود مراجعه کنید و نسبت به تمام کسانی که در گذشته از دست آنها ناراحت شده اید احساس محبت نمایید
هر جا ناراحت شدید اقدام به بخشش و عفو نمایید. عفو و گذشت پایه بیداری معنوی است.

آنان که به قضاوت زندگی دیگران می نشینند، از این حقیقت غافلند که با صرف نیروی خود در این زمینه،
خویشتن را از آرامش و صفای باطن محروم می کنند.

اگر شخصیت خود را با فعالیت‌های شغلی خویش می‌سنجید،
پس وقتی کار نمی‌کنید فاقد شخصیت هستید.

دروغ انفجاری مهلک است در اعتماد به نفس تو و آینده ای که برای خود خواهی ساخت.

الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی، همدردی کنم.
بیش از آنکه مرا بفهمند، دیگران را درک کنم.
پیش از آنکه دوستم بدارند، دوست بدارم.
زیرا در عطا کردن است که می ستانیم
و در بخشیدن است که بخشیده می شویم، و در مردن است که حیات ابدی می یابیم.

عشقم نثار کسی است که با دستپاچگی در جاده‌ها از من سبقت می‌گیرد.
به کسی که در گوشهٔ خیابان به حالت احتیاج افتاده ‌است، کمی پول بیشتری می‌دهم.
بین جر و بحثهای مردم در یک سوپر مارکت می‌روم و سعی می‌کنم به آن محیط عشق ببرم.
در غالب هزاران راه، هر روز، عبادت معنویم بخشش عشق است
و نه اینکه یک مسیحی، کلیمی، بودایی یا مسلمان باشم،
بلکه با اعمالم سعی می‌کنم شبیه به مسیح، شبیه به بودا، شبیه به موسی، و یا شبیه به محمد باشم

دل نوشته

saghi — Sun, 17 Oct 2010 07:50:38 GMT

اینقدر دلم میخواد داد بزنم . اونقدر بلند داد بزنم که همه کائنات صدای فریادم را بشنوند . شاید به گوش خدا هم برسه ...

این بغضی که چند وقته توی گلوم گیر کرده و باز نمیشه و تویی که قسمم میدی گریه نکنم ... داره دیوونه ام میکنه . توی وجود خود ضجه میزنم . زار میزنم خدایا منو از این باتلاق نجات بده ، اما نمیده . بیشتر فرو میرم .

روزی هزاااااااار بار آرزوی مرگ میکنم اما مرگ هم فقط سراغ آدمهای خوشبخت میره.

گاهی اوقات با خودم فکر میکنم بزنم زیر همه چیزو برم دنبال ایده آلهای خودم اما میترسم و از این جبونی خودم پیش وجدانم شرمنده میشم .

دیروز میخواستم بهت بگم میخواستم به بهونه پرسش های ساده یه چیزهایی را بهت بگم . بهت بگم تا حالا شده یه چیزی برات خیلی عزیز باشه و بعد کم کم اونقدر رنگ ببازه که دیگه دوستش نداشته باشی ؟ یا برعکس چیزی را که ازش به شدت متنفر بودی دوست داشته باشی ؟ حال منم الان همینطوره .

وقتی ساده و روشن به خودمم نگاه میکنم میبینم دیگه به آخرای رابطمون رسیدیم . میبینم امروز و فرداست که یهو همه چیز آوار بشه روی سرمون . میترسم . برای تو نگرانم . میترسم . وقتی به خاطره ی روزهای اولمون فکر میکنم میبینم که همون موقع ها هم دنبال راهی برای پایان رابطه بودم .

میدونم که باز میگی ازت سوءاستفاده کردم ، اما جالب اینجاست که دیگران معتقدند تو از من سوءاستفاده کردی . اما خودم میگم هیچکس از هیچکسی سوءاستفاده نکرد ما باهم یک رابطه بسیار خوب و به یاد موندنی داشتیم . یه رابطه کامل ! من بهترین لحظه ها و بدترین لحظه های زندگیم را با تو داشتم ماهی .

چیزی که هست شاید ، شاید ، شاید توی این مدت من بیشتر از تو رشد کردم . این نه از زرنگی من بود نه از سادگی تو ! من قابلیت بیشتری برای رشد داشتم و از موقعیت ها استفاده کردم . پشتم به تو گرم بود و سریع پیشرفتم .

اما تو نخواستی ! بارها سعی کردم به زور وارد راهی بشی اما نرفتی . هزار تا چک و چونه زدم تا قدم از قدم برداری . هرچند وقتی که راه بیفتی سریع و محکم میری و چون ذاتا دوستداشتنی هستی کارت هم زود قبول میشه ...

بگذریم دیشب یکی گفت یه ختمی بردار یه نذری بکن شاید این کلاف درهم پیچیده زندگی درست بشه یهو دلم شکست گفتم مگه خدا صدای گناهکار ها را هم میشنوه ؟؟؟؟

اومدی سراغم

saghi — Thu, 30 Sep 2010 08:20:50 GMT

نشسته ام باز کنار تو اومدی سراغم
نگاه تو روشن شبای بی چراغم

صدای من وقتی قصه داره
که رنگ چشم تو غصه داره

شب من و تو باز دوباره انتظاره
نگاه تو رنگ بوسه داره

لبای من گرم و بیقراره
سکوت شب یه آسمون و یک ستاره

بارون گل شد خواب ستاره
به انتظار بغض ابر پاره پاره

تا قلب آسمون می بارم با تو تنها
فصل من و تو باز رسیده روی ابرها

کنار تو آروم میام پا میزارم
چراغی تو دستت شبا جا میزارم

که روشن بمونه آسمون بی ستاره
به شوق تو عهدی با چشمات می بندم

دوباره به این عشق به این دل می خندم
قصه ی عشق بازی چرخ روزگاره